pognało mnie na Łężczok

Żeby mi się chciało tak, jak mi się nie chce, to skrobnęłabym nieco o dzisiejszym dniu...

Ale nie chce mi się.

58 km to nie tak wiele, ale wiatr, słońce i droga powrotna po okropnych wertepach jakoś mnie wykamały...

Po powrocie zdążyłam jedynie ekspresowo pod prysznic wskoczyć i pognałam tam, gdzie serce mnie ciągnęło.

No i teraz, najedzona, po Różańcu, po kilku wymienionych tu i ówdzie zdaniach po prostu sobie luzuję i..... następnym razem (jak ja to kiedyś robiłam, że tyle na wszystko miałam energii i siły.. czy ja się po prostu starzeję? )

Ale oczywiście zdjęcia wrzucam (opis pewnie uzupełnię, by nie było - a póki co.... filmiki niech same opowiedzą :) )

  

chce się normalności wśród ludzi....

I na szczęście w okolicach już można spotkać normalne osobniki, które nie ześwirowały przed ekranami tv ;)

żeby nie zwariować w 4 ścianach....

Kiedy człowiek zaczyna gadać sam do siebie, to znaczy, że należy koniecznie wyjść z domu.
No i wyszłam.... Ale i tak gadałam :D 

Pięknie jest... Cisza, spokój, odludzie...

Właściwie to nie ma co pisać - po prostu luz.... 
Wszystko widać na zdjęciach :) 

pandemia? gdzie.....

Myślę, że zastosowałam się do wszelkich wymogów jakie wczoraj zapodał nam Premier.

Spokojnie, nie jako sport (co widać po średniej prędkości, która daaaawno nie była tak licha), przewietrzyłam się i nasłoneczniłam, dla zachowania osobistego zdrowia psychicznego.

W pełnej IZOLACJI od kogokolwiek.

Przypominam, że trawa, ptaki, drzewa nie są nośnikiem wirusów, więc jeśli ktoś planuje tu HEJT w komentarzach, to proszę sobie darować.

;)

Za dużo pisać mi się nie chce, ale generalnie to BARDZO tego potrzebowałam.

W związku z tym melduję, że świat istnieje, wiosna przebiera nogami niecierpliwie oczekując by wybuchnąć całym swoim pięknem

- niebo błękitne, z pięknymi białymi piankami gdzieniegdzie,

- ptaki śpiewają, ganiając się między drzewami (bażanty w trawie biegają)

- wiatr lekko pogania fale między jednym a drugim brzegiem,

- rzepak zaczyna pachnieć, mimo iż do rozkwitu jeszcze nieco mu potrzeba,

- pola zazieleniły się już w dość dużej mierze,

- drzewa pączkują, niektóre nawet wypuściły kwiatki (cudo!),

- można napotkać pierwsze w sezonie mleczyki,

- od czasu do czasu coś bzykło koło ucha (czyżby pszczoły w ulach stojących nieopodal zaczynały się budzić?)

Nie wiem jak to określić, ale.... mam wrażenie jakby wszystko naokoło mówiło, że idzie ku lepszemu....